Tijd voor verandering!

Wij zijn nu enkele maanden verwijderd van de algemene verkiezingen in Suriname. De regering van Suriname is in de ban van het 8 december proces tegen Desi Bouterse cum suis. Het grootste deel van de energie schijnt gericht te zijn op dat proces en het effect daarvan op de verkiezingen van mei 2009. Wat overblijft, wordt ondermeer besteed aan een gecreëerde drukte rond het asfalteren van een aantal onbetekenende en minder belangrijke wegen. Van kleine zandweggetjes tot de tweebaansweg naar Afobaka over en breedte van 7½ meters. Er is geen ruimte voor een nationale discussie over de gevolgen van de wereld economische crisis en de gevolgen voor ons land. Suriname zal geen inkomsten ontvangen uit de bauxiet sector en er zullen ontslagen vallen onder de arbeiders van Suralco. Alles gaat echter op dezelfde wijze door alsof Suriname nergens door wordt gehinderd.

De regering heeft zich gecommitteerd aan tweebaansdenken over nationale ontwikkelingen en nationale vraagstukken. Breed en toekomstgericht denken over de toekomst van Suriname is niet terug te vinden in het beleid. Er wordt een heel scherp onderscheid gemaakt tussen wegen waar potentiële kiezers wonen maar die verder verkeerstechnisch gezien minder belangrijk zijn en wegen die zeer belangrijk zijn maar waar potentieel minder kiezers wonen. Aan de laatste, zoals de Maagdenstraat wordt uiteraard geen aandacht besteed. Politiek opportunisme is de troef. Sloten worden opengehaald zonder dat de afwatering daardoor verbeterd wordt. Het technische ministerie van Openbare Werken en Verkeer beschikt alleen over administratief opgeleiden. De minister, een jurist, rent wel heel druk door Paramaribo heen na iedere regenbui, trouw begeleid door de Staatstelevisie, alsof dat heen en weer geren oplossing zal bieden voor het vraagstuk van de ontwatering. Het Ministerie van Openbare Werken en Vekeer, in zijn aard heel technisch, echter zonder één technicus op niveau, begrijpt niet dat de ontwatering van Groot Paramaribo veel meer is als openhalen van dichtgeslibde en dichtbegroeide sloten.

De wegen in Groot Paramaribo zijn volledig dichtgeslibd als gevolg van een te groot aantal auto,s waar de tweebaanswegen niet voor berekend zijn. Bij ontbreken van voldoende en adequaat verkeersmeubilair is de chaos onbeschrijfelijk. Vroeger was er sprake van spitsuren. Tegenwoordig is de hele dag spitsuur met hoge pieken tussen drie en vijf uur. Het ongebreideld doen invoeren van tweedehandse auto’s gaat onverminderd voort terwijl de wegen daarop niet worden afgestemd. Tweebaanswegen, die in aantal niet uitgebreid worden, zonder voetpaden en fietspaden bij explosieve groei van het aantal auto,s. Het resultaat is een onbeschrijfelijke chaos en steeds meer gevaar voor voetgangers, fietsers en bromfietsers. Het stijgend aantal verkeersslachtoffers, vaak met dodelijke afloop onder deze categorie van weggebruikers is nog steeds geen signaal dat het goed fout is met het beleid van de regering.

Nog elf maanden voordat Suriname weer een keus moet maken en nog steeds tasten wij in het duister waarheen wij koersen in een land geteisterd door grote problemen waarover met geen woord wordt gerept.
Er zijn ruim veertigduizend geregistreerde woningzoekenden die geen uitzicht hebben op een woning. Niet op korte termijn en niet op langere termijn. Onze regering is niet in staat de bevolking te huisvesten. De morele moed om hieraan consequenties te verbinden ontbreekt over de volledige breedte. Het probleem van de woningnood en de oplossing van het groter aantal krotwoningen is niet op de agenda van de regering van Suriname. Goede huisvesting is een bestaansvoorwaarde voor een gelukkig gezin. Een gelukkig gezin is essentieel voor een gezonde samenleving.

De coalitie heeft onomwonden bekend dat alle coalitiepartners gelden hebben ontvangen van China. In een normaal functionerende democratie zou de regering onmiddellijk zijn opgestapt. Onze regering blijft zitten bij zo een schandaal alsof het een deugd is! Er is geen immigratiepolitiek en Chinezen schijnen ongehinderde en ongebreidelde toegang te hebben om zich in Suriname te vestigen. Bij aankomst op de Johan Adolf Pengel Luchthaven wordt keurig voor hen gezorgd, zij hoeven niet in de rij te staan en velen komen het land binnen zonder een geldig paspoort maar middels een Laiser Passer. Binnen recordtijd beschikken zij over vergunningen en alle benodigde documenten.

Wij kunnen iedere dag de kranten op naslaan, iedere dag zullen wij de behandeling van een zedenmisdrijf door de Kantonrechter tegenkomen. De slachtoffers zijn voor het overgrote deel jonge kinderen en natuurlijk vrouwen, die onvoldoende bescherming door de wet genieten. Het betreft “ de toekomst van Suriname”. Kinderen, jongens en meisjes staan bloot aan sexueel molest en verkrachtingen. “De toekomst van Suriname” staat bloot aan de ergste trauma’s zonder te mogen rekenen op adequate bescherming door hen die daartoe geroepen zijn. Sexueel molest en verkrachtingen van kinderen is niet op de agenda van onze regering en er vinden hierover geen debatten plaats binnen de Nationale Assemblee. Hoe kan het ook anders? Ruim veertig procent van de jeugdige delinquenten zit in de gevangenis vanwege zedenmisdrijven. En nog steeds is er geen teken van politieke wil bij zowel regering als Nationale Assemblee om dit schrijnend probleem, deze nationale ellende aan te pakken.

Suriname is dringend toe aan verandering!
Ook voor Suriname is het tijd voor verandering. Aan allen maar vooral jongeren moeten handvaten geboden worden om zich met trots Surinamer te voelen, hun lot en hun toekomst te verbinden aan Suriname.
Nationale vraagstukken dienen prominent te prijken op een nationale agenda.
Wij kunnen al lang niet meer verder op de oude voet.
Het is nu tijd voor een nieuwe krachtige wind!

Chas Mijnals
Voorzitter PVRS
website: PVRS