De Nationale Democratische Partij (NDP) is een van de grootste [W:politieke partijen ]van [W:Suriname].

De NDP is opgericht op 4 juli 1987 te [W:Paramaribo]. Voorzitter is de voormalig legerleider en couppleger [W:Desi Bouterse]. Bij de verkiezingen van 1996 haalde de NDP 16 zetels. De partij had als enige voorafgaand aan de verkiezingen géén [W:coalitie ]met andere partijen gesloten. Na de verkiezingen slaagde de NDP erin de andere coalities uit elkaar te spelen. De NDP vormde vervolgens samen met de [W:Basispartij voor Vernieuwing en Democratie] (BVD) en de [W:KTPI] een regering, voor het eerst in vijftig jaar zonder de [W:Nationale Partij Suriname ](NPS), en leverde ook de nieuwe president:[W: Jules Wijdenbosch]. Deze zegde begin 2000 zijn lidmaatschap op om een eigen partij te beginnen, de [W:Volksalliantie voor Vooruitgang ](VVV).

In 2000 werkte de NDP samen met de partijen KTPI en Democratisch Alternatief. Als Millennium Combinatie haalden deze drie partijen toen tien zetels, waarvan zeven voor de NDP. Bouterse werd lid van De Nationale Assemblée (DNA).

Bij de verkiezingen van 2005 was Bouterse opnieuw lijsttrekker. Vicepresidentskandidaat was [W:Rabin Parmessar]. De NDP haalde 15 zetels. Dit aantal was echter niet genoeg om in De Nationale Assemblee een NDP-president te kiezen. Bouterse trok zich terug en schoof de [W:Hindoestaan ]Parmessar naar voren als presidentskandidaat. De NDP hoopte aldus te profiteren van het anti-creoolse sentiment; sinds de onafhankelijkheid was de president vrijwel altijd een creool geweest. Parmessar moest het opnemen tegen zittend president [W:Ronald Venetiaan ](NPS). Na twee stemmingen in de DNA had geen van beide partijen de vereiste tweederdemeerderheid gehaald. Bij de daaropvolgende stemming in de [W:Verenigde Volksvergadering ]werd Venetiaan herkozen. De NDP belandde in de oppositie.

Info D.Bouterse:
Désiré Delano (Desi) Bouterse (Domburg ) (Suriname), 13 oktober 1945) is een[W: Surinaams] voormalig militair sportinstructeur, couppleger, legerleider, ex-regeringsleider, partijleider en politicus voor de [W:Nationale Democratische Partij] (NDP). Hij kan betiteld worden als de meest omstreden figuur uit de Surinaamse geschiedenis sinds de onafhankelijkheid (1975). Bouterse geldt als hoofdverdachte van de [W:Decembermoorden] en de [W:Moiwana]-moorden.

Jeugd en opleiding

Bouterse werd vlakbij [W:Paramaribo] geboren. Hij is de zoon van Desir Bouterse sr., die later een belangrijke rol speelde in de [W:Nationale Partij Suriname ]van [W:Jopie Pengel], en Wilhelmina van Gemert. Bouterse groeide op bij zijn moeder en zijn pleegvader René Getrouw, volgde de Middelbare Handelsschool in Paramaribo, en behaalde een Mulo-diploma. Vervolgens werkte hij bij de afdeling transmigratie van het ministerie van Openbare Werken en Verkeer, waar hij zich bezig hield met het herhuisvesten van [W:Marrons] die moesten wijken voor het [W:Prof. Dr. Ir. W.J. van Blommesteinmeer].

Als tiener ontmoette hij Ingrid Figueira. In 1968 ging haar familie naar Nederland, en Bouterse vertrok daarop eveneens naar Nederland. Hij kwam in Dordrecht terecht, waar hij werkte op de boekhouding van de [W:Lips]-sleutelfabriek. Voor de door hem vurig gewenste opleiding aan de Sportacademie was zijn Mulo-diploma onvoldoende. Hij vervulde zijn militaire dienstplicht, en tekende vervolgens bij om zich tot onderofficier te laten opleiden aan de [W:Koninklijke Militaire School] te Weert. Bouterse blonk uit in sport en was de beste speler van het Nederlands Militair Basketbalteam. Hij werd sportinstructeur, en woonde achtereenvolgens in [W:Havelterberg] en [W:Steenwijk].

In 1970 trouwde hij met Ingrid Figueira. Ze zouden twee kinderen krijgen, Peggy en Dino. Het echtpaar vertrok naar de militaire basis [W:Seedorf ]in Duitsland. Bouterse verkocht er seksblaadjes, en gaf gymnastiekles aan vrouwen om wat bij te verdienen. In november 1974 deden militairen uit Seedorf, onder wie Bouterse, mee aan de televisie-actie [W:Geven voor Leven].

Terugkeer naar Suriname

Het gezin keerde op 11 november 1975 terug naar [W:Suriname], vlak voor de onafhankelijkheid. Bouterse zou gaan helpen met de opbouw van het Nationale Leger van Suriname. In 1979 werd hij door [W:Roy Horb] gevraagd voorzitter te worden van een nieuwe militaire vakbond. Vervolgens vroeg Horb hem om de leiding op zich te nemen van een uit te voeren [W:staatsgreep]. Die staatsgreep pleegden Bouterse en Horb met 14 collega-sergeanten op 25 februari 1980: de [W:Sergeantencoup]. Ruim 2 maanden later op 1 mei 1980 werd bij een vermeende tegencoup, althans een poging daartoe, Fred Ormskerk gevangengenomen en vermoord. Hierna zouden nog andere couppogingen volgen.

Bouterses naam is verbonden met de militaire machtsovername die Suriname heeft beheerst van 1980 tot begin jaren 1990 en met de nasleep: de [W:Decembermoorden] (1982), de staat van beleg in de jaren erna die van Suriname de facto een dictatuur maakte en Suriname meermalen in conflict brachten met internationale mensenrechtenorganisaties^[1]; daarna de [W:Binnenlandse Oorlog] en gebeurtenissen in het [W:marrondorp] [W:Moiwana] in 1986; die laatste vloeiden voort uit de strijd met het rebellerende [W:Junglecommando] onder aanvoering van [W:Ronnie Brunswijk]. Pas in 1986 werden er weer vrije verkiezingen gehouden. Daarna werd Bouterse meermalen beticht van betrokkenheid bij drugstransporten. Voor zijn betrokkenheid bij de drugshandel is hij in juli 1999 Nederland bij verstek tot 11 jaar gevangenisstraf veroordeeld. Hij ging in beroep en die zaak loopt anno 2007 nog steeds. Zijn zoon Dino werd in augustus 2005 in Paramaribo veroordeeld tot 8 jaar celstraf, wegens actieve betrokkenheid bij internationale drugshandel en wapensmokkel.

Na het militaire bewind

Na de terugkeer van een gekozen burgerregering (achtereenvolgens [W:Ronald Venetiaan], [W:Jules Wijdenbosch] en opnieuw Venetiaan), trachtte Bouterse via [W:democratische] weg aan de macht te komen. Zijn [W:NDP]-stroman Wijdenbosch week echter af van de door Bouterse bepaalde koers en ging zijn eigen weg. De invloed achter de schermen op de Surinaamse politiek en samenleving van Bouterse, die in de volksmond Bouta wordt genoemd, bleef intussen zeer aanzienlijk. In mei 2000 werd hij als voorzitter van de NDP in De Nationale Assemblee gekozen. Op 11 maart 2007 bood Bouterse zijn excuses aan voor de Decembermoorden. Dit werd door de nabestaanden met scepsis ontvangen, met name doordat hij tegelijk pleitte voor amnestie voor de daders.

Verkiezingen 2005

Bouterse was aanvankelijk NDP-presidentskandidaat voor de presidentsverkiezingen van 2005. Tijdens een NDP-meeting op 5 februari 2005 te [W:Nickerie] presenteerde hij [W:Rabin Parmessar] als NDP vicepresidentskandidaat. Op 15 juli besloot hij echter af te zien van zijn kans op het presidentschap. Hij schoof toen Parmessar naar voren als presidentskandidaat. Deze haalde het echter niet; [W:Ronald Venetiaan] werd voor zijn derde ambtstermijn herkozen. Bouterse werd parlementariër. Nadat was vastgesteld dat hij tussen 1 december 2007 en 31 december 2008 niet aanwezig was geweest, werd hem op 27 januari 2009 per deurwaardersexploot meegedeeld dat hij was ontslagen als parlementariër.^[2]

 Proces Decembermoorden

Op vrijdag 30 november 2007 is het proces betreffende de Decembermoorden begonnen. Bouterse staat samen met 24 andere verdachten terecht voor een krijgsraad op de marinebasis te Boxel (Domburg). Het proces werd kort na het begin opgeschort en is in februari 2009 hervat.