Paramaribo – “Het argument van delen van politiek Nederland om de zogenaamde steun aan Suriname te parkeren, omdat Desi Bouterse president geworden is van Suriname, is verachtelijk. De groep Nederlanders steunt de man alleen wanneer het in hun straatje past. Maar nu ze menen dat Bouterse hun tot een last is, dreigen ze met stopzetten van steun. Maar ze mogen weten dat de Surinamers zelf bepalen welke politieke positie de heer Bouterse inneemt in dit land.

 Ik wilde dat mijn partij had gewonnen van die van Bouterse, maar als het Surinaamse volk zelf kiest voor hem om president te worden, het zij zo.” Zo reageert oud-parlementariër Otmar Rodgers op de houding die sommige Nederlandse politici hebben aangenomen betreffende de betrekkingen tussen Suriname en Nederland. “We moeten ons nimmer in de luren laten leggen door de erfenis van het verleden en dom emotioneel afgeven op het voormalige moederland.

foto/Stefano Tull
Voormalig parlementarier Otmar Rodgers zit in gedachten verzonken in de vergaderzaal van De Nationale Assemblèe. Verachtelijk, noemt de gewezen volksvertegenwoordiger de argumenten die Nederland aandraagt om de zogenoemde steun aan Suriname te parkeren.-.

Tegelijkertijd moet het Nederland nu niet alleen begrijpen dat Suriname politiek en economisch onafhankelijk is, maar zich ook conform gedragen.” De financiële steun vanuit de Noordzee typeert Rodgers als een “verplichting die de Nederlanders nakomen nadat zij in de loop der tijden zoveel gelden    en rijkdommen vanuit Suriname hebben weggesleept”. Hij zegt dat de ontwikkelingsgelden slechts een druppel zijn van alle  rijkdommen uit Suriname. “We waarderen elke hulp, maar niet tegen elke prijs.”

 Het voormalige assembleelid wil zich niet druk te maken om de groep Hollanders die Suriname als hun achtertuin willen blijven zien. “Ik maak mij druk om mijn eigen mensen. We hoeven die groep Hollanders niet belangrijk te maken. Samen met enkele Surinamers zijn ze ergens blijven steken en laten ze zich belasten door het verleden. Gelukkig is ook te merken dat steeds meer mensen in beide landen afkomen van de verachtelijke mentaliteit om te denken dat Holland alles hier moet en mag bepalen. De houding van ‘wie betaalt die bepaalt’ gaat hier nooit op.” Het proces van losrukken uit de greep van Nederland is volgens hem sinds 1975 al ingezet, maar het vraagt meer tijd, voordat het helemaal doordringt tot iedereen. “Het is geen wingewest in het westen meer, en geen verhouding van baas en knecht of kolonisator en kolonie. We zijn twee onafhankelijke staten, die een vriendschappelijke band onderhouden.”

 Rodgers lacht wanneer hem gevraagd wordt welke concrete rol hij onder president Bouterse zou willen vervullen. Hij is blij met het uitgangspunt om de integratie in onze regio te bevorderen. “Dat is een mooie visie die wordt voortgezet. Sinds de tijd van Jopie Pengel zijn we actief bezig geweest die visie met concrete regionale samenwerkingsverbanden invulling te geven.” 

 Al in 1976 heeft Rodgers ervoor gepleit de voertaal Nederlands los te laten en Engels in te voeren. “Maar in de loop der jaren ben ik tot rijper inzicht gekomen en zeg dat we het Engels zeker naast het Nederlands moeten bezigen als voertaal. We worden er alleen maar beter van. Meer wil ik niet zeggen, maar ik kom er later op terug.”.-.  Bron DWT